ویروس کرونا، مدیریت ریسک، مدیریت بحران

پرسشی هایی که مدتی است دارم ذهنم را به خود مشغول کرده است.

دنیای پس از ویروس کرونا چگونه خواهد بود؟ مردم و دولت ها چگونه رفتار خواهند کرد؟

چه نیاز های چدیدی بوجود خواهد آمد؟

اگر نگاهی به آمار ابتلا و قربانیان این بیماری بیاندازیم متوجه وخامت اوضاع خواهیم شد. 

آمار ابتلا به ویروس کرونا در کشور های مختلف بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی
آمار ابتلا به ویروس کرونا در کشور های مختلف بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی

آمار تجمیعی ابتلا به ویروس کرونا در جهان بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی
آمار تجمیعی ابتلا به ویروس کرونا در جهان بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی

با توجه به این که با وجود آگاهی اغلب کشور ها از اخبار نگران کننده گسترش ویروس کرونا در کشور چین هیچ کشوری اقدامات پیشگیرانه جهت پیشگیری از ابتلا به این بیماری انجام نداد این سوال مطرح میشود که در پروتکل های کلان بهداشتی کشور ها و همچنین سازمان بهداشت جهانی چه نکته ای مورد غفلت قرار گرفته است؟

به نظر من نکته ای که در این پروتکل ها جدی گرفته نشده مدیریت ریسک است. اگر کشور های مختلف با محاسبه ریسک این بیماری متوجه پیامد های آن میشدند و اقدامات پیشگیرانه ای در جهت کاهش ابتلا به این بیماری را در پیش گرفته بودند شاید الان دنیا در وضعیت بهتری قرار داشت.

با توجه به درسی که کشور های مختلف از این بحران آموخته اند به نظر من بعد از اتمام این بحران موارد زیر مورد توجه قرار خواهند گرفت

1- مدیریت و کنترل ریسک

سازمان بهداشت جهانی و کشور ها سعی خواهند کرد پروتکل های مدیریت ریسک خود را توسعه داده و دستورالعمل های سخت گیرانه گسترده ای در رابطه با بیماری های همه گیر وضع کرده و به اجرا در خواهند آورد و اهتمام بیشتری خواهند کرد تا ریسک به بحران تبدیل نشود.

بخشی از این فرآیند شامل انواع تجهیزات و سیستم های هوشمند نظارت بر  مسافران و گردشگران برای یافتن بیماران احتمالی است و اجرای پروتکل های بهداشتی درباره آنها میباشد.

بخش دیگر این فرآیند محاسبه contingency reserve برای شرایط ضروری است. شامل انواع تجهیزات بیمارستانی و یا حتی بیمارستان های خاص برای استفاده در شرایط اضطراری.

2- مدیریت بحران

سازمان بهداشت جهانی به همراه کشور های مختلف سعی خواهند کرد دستورالعمل ها و فرآیند هایی را وضع کنند تا در شرایط بحران (چیزی شبیه وضعیت این روز ها و یا حتی بدتر از این) بتوانند اوضاع را مدیریت نمایند.

توسعه اقلام reserve شده مختلف اعم از دارو، تجهیزات، غذا از این دست هستند.

با توجه به اهمیت و ضرورت مدیریت ریسک و پیشگیری از تبدیل آن به بحران و با توجه به اینکه هزینه های مدیریت ریسک در برابر هزینه های بحران  بسیار ناچیز است توجه دولت ها و سازمان جهانی بهداشت به این موضوع بسیار بیشتر خواهد بود. علاوه بر این با توجه به مشخص بودن جایگاه سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی در تشخیص بیماران و نشانه های بیماری این سیستم ها در اولویت توسعه قرار خواهند گرفت.

ایده: سیستمی را تصور کنید که با توجه به جابجایی انسانها بین کشورها میتواند انواع بیماری ها، مخصوصا بیماری های همه گیر را ردگیری نماید و با تکیه بر نوع گسترش آن ریسک اپیدمی را در یک کشور یا یک منطقه از جهان محاسبه کرده و در صورت بالا بودن ریسک اطلاع رسانی لازم را انجام دهد. حتی میتوان این سیستم میتواند نشانه های بیماری های ناشناخته را نیز ردگیری و در صورت افزایش نشانه ها هشدار های لازم را تولید کند.

البته کار به اینجا ختم نخواهد شد و مدیریت ریسک در استراتژی های شرکت ها و کسب و کارها ی مختلف نیز به کار گرفته خواهد شد و شیوه کار بسیاری از آنها را تغییر خواهد داد. یکی از ابزارهای جدید که بعد از این مورد توجه بیشتری قرار خواهد گرفت و توسعه پیدا خواهد کرد ابزار ها و استاندارد های مبتنی بر دورکاری است.  گرچه هم اکنون نیز برخی از شرکت ها دورکاری را به رسمیت میشناسند ولی بعد از این قوانین مکتوبی در این زمینه از سوی شرکت ها وضع خواهد شد تا دستورالعمل ها و قوانین مربوط به دورکاری به صورت کامل مورد بحث قرار گیرد و جزئیات و نکاتی که تا کنون زیاد مورد توجه نبوده به صورت کامل مشخص گردد. همچنین در قوانین کار مربوط به کشور های مختلف سرفصلی برای دورکاری و قوانین مربوط به آن ایجاد خواهد شد که آنرا به رسمیت بشناسد.

در مبحث مدیریت پروژه و مدیریت محصول نیز تجربیات و Best practice هایی در زمینه دورکاری مطرح شده اند، با این حال پس از این شاهد تجربیات و جزئیات دقیق تری در این رابطه خواهیم بود و مخصوصا در framework هایی همچون Scrum توصیه ها و Bset practice های جدیدی برای دور کاری در نظر گرفته خواهد شد.

0 پیام

شما هم نظرتان را بفرمائید